Sandra's web-log 2011

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Jade

ZwangerschapGeplaatst door sandra ma, december 19, 2011 16:26:41

Na 30 weken en 3 dagen in mijn buik te hebben gegroeid, geschopt, gehikt en te hebben gewoeld besloot onze dochter dat het nu toch echt tijd was om geboren te worden.

Haar naam wisten we al toen we bij onze allereerste pretecho zagen dat ik zwanger was van een meisje en vanaf die dag begon mijn huis steeds meer roze te kleuren. Ik wilde alles zo snel mogelijk af hebben en heb er sinds die tijd behoorlijk was haast achter gezet met het inrichten en het kopen van alles van maar nodig is voordat ik zou gaan bevallen.

Achteraf gezien lijkt het wel alsof ik het wist dat ze zich veel eerder aan zou kondigen dan dat de bedoeling was en ben voor nu vooral erg blij dat ik daar geen aandacht meer aan hoeft te besteden maar mijn tijd en energie kan steken in de situatie waarin we zijn beland…

Van zondag 11 december op maandag 12 december kreeg ik opnieuw pijnen in m’n rechterbovenbuik en belandde ik in het VKC om behandeld te worden tegen deze pijn zodat ik weer snel naar huis kon. In deze nacht werd er voor de zekerheid een CTG gemaakt waarop te zien was dat de hartslag van ons ukkie regelmatig daalde, maar ook weer opkrabbelde gelukkig. Ik had zo nu en dan al wat last van harde buiken waarop ik een inwendig onderzoek kreeg, er was nog geen ontsluiting te voelen, maar wel een baarmoedermond die zich aan het klaarmaken was voor een naderende bevalling.

Er werd meteen een eerste injectie voor de longrijping toegediend en via een infuus kreeg ik weeënremmers. Ik kreeg volledige bedrust opgelegd en mocht alleen nog voor een toiletbezoek en een wasbeurt even m’n benen strekken. Die dag verliep goed, m’n bovenbuikpijn was over en ik had geen last meer van harde buiken. Ook de stand van m’n baarmoedermond was hetzelfde dus het leek erop dat de medicatie aan het aanslaan was.

Die nacht namen de harde buiken in snel tempo toe en op de CTG was te horen en te zien dat het hartje continu wegviel en weer opkrabbelde. Direct werd ik naar een verloskamer gebracht en had ik net tijd genoeg om Elco op te bellen dat hij met spoed naar het ziekenhuis moest komen. Na een onderzoek kreeg ik te horen dat er een klein beetje ontsluiting was en dat onze dochter meteen gehaald ging worden met een spoedsectio.

Toen ging alles heel snel…. Binnen no-time lag ik op de O.K. voor een ruggenprik en toen de chirurg z’n mes in m’n buik zette kwam Elco binnen. Nog geen 10 minuten werd ons meisje geboren met een gewicht van 1700 gram en 40cm groot.

Op de verkoeverkamer kreeg ik te horen dat haar longblaasjes niet rijp genoeg waren om zelfstandig te kunnen ademen en dat ze per ambulance over werd gebracht naar Zwolle waar ze haar verder konden helpen. Ik mocht haar even zien en aanraken op de afdeling Neonatologie en ’s middags werd ik zelf met de ambulance naar Zwolle gebracht waar ik verder bij kon komen van m’n operatie en in de buurt van Jade kon zijn.

Nog geen 2 dagen na de keizersnede mocht ik het ziekenhuis verlaten en zitten Elco en ik in het Ronald McDonald huis in Zwolle vanwaar we Jade regelmatig kunnen bezoeken op de NICU (Neonatal Intensive Care Unit).

Jade heeft de afgelopen week laten zien wat een knappe, mooie maar vooral ook sterke meid ze is. Tussen alle apparatuur, draden, lijnen en buisjes heb ik amper kunnen zien hoe ze eruit ziet, maar dat het een prachtig meisje is met alles erop en eraan is niemand ontgaan!

Vandaag werden we verrast dat Jade bijna helemaal vrij is van alle hulp. Sinds gisteren kan ze volledig zelfstandig ademen en waarschijnlijk gaat vandaag het laatste infuus dat ze heeft uit haar voetje. Alles wat overblijft is een katheter door haar neusje naar haar maagje voor haar voeding omdat ze nog niet volgroeid is en haar zuig- en slikreflex daardoor niet voldoende zijn ontwikkeld.

Ik doe vanaf dag 1 erg m’n best om m’n borstvoeding op gang te krijgen wat niet meevalt na een vroeggeboorte. Toch heb ik gisteren een volledige voeding voor haar kunnen afkolven (15ml!) en dat is door haar maagsonde aan haar gegeven.

Ons laatste bericht is dat Jade hoogstwaarschijnlijk morgen/overmorgen terug mag naar Enschede om daar verder te kunnen groeien en aan te sterken waar we heel erg blij mee zijn.

We zijn dan ook heel erg trots op haar en houden zielsveel van ‘r!!

Sinds een paar dagen mogen we met haar kangeroeën (buidelen) wat ik vandaag extra bijzonder vond omdat ik haar eigen ademhaling op mijn buik voelde in plaats van de kunstmatige / hulpademhaling.


Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.
Geplaatst door Ans Weersink wo, december 21, 2011 20:48:54

Ha Sandra en Elco,Hartstikke leuk dat ik Jade vanmiddag heb mogen bewonderen. Wat een lief en mooi meisje. Geniet er lekker van samen. Ontzettend knap Sandra hoe je het allemaal gedaan en geregeld hebt tijdens de zwangerschap ook wat betreft de bloedsuikers. Lieve groetjes, Ans

Geplaatst door Desiree ma, december 19, 2011 17:19:09

Heee Sandra,

Wat een prachtig verhaal heb je geschreven en wat een spannende tijd hebben jullie meegemaakt zeg! En nog zal het ongetwijfeld allemaal heel spannend zijn. Fijn dat alles zo langzaam aan de goede kant opgaat. Gefeliciteerd hoor. Hoop dat Jade zich verder zo goed gaat ontwikkelen dat ze naar Enschede mag. Dat zou natuurlijk helemaal fijn zijn. Nou wens jou alle goeds toe en de kleine meid en je vriend natuurlijk ook. Geniet van alles en bovenal, neem lekker je rust en tijd want dat heb je echt nodig na een bevalling. Geniet eerst met zijn drietjes en de rest kan later wel genieten van jullie kindje.

Liefs Dees