Sandra's web-log 2011

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Bijna op de helft....?

ZwangerschapGeplaatst door sandra vr, september 23, 2011 13:31:18

Morgen zijn we alweer 19 weken zwanger en wat ik er tot nu toe van weet is dat als je diabetes hebt zoals ik vaak met maximaal 38 weken al wordt ingeleid. Dit heeft te maken met een kans dat in de laatste 2 weken van de zwangerschap de placenta spontaan los kan laten en het kindje vroegtijdig komt te overlijden.

Dat zou betekenen dat we morgen al op de helft zitten!

Met ons hummeltje gaat het uitstekend, het ligt precies op schema en de schopjes en het gekontedraai voel ik al wat vaker zonder dat m'n hand op m'n buik ligt en als ik gewoon ergens mee bezig ben. Het is voor ons sinds afgelopen dinsdag extra leuk nu we onze uk bij naam kunnen noemen, maar het is natuurlijk ook wel even wennen. Met m'n diabetes is het nog steeds redelijk goed te doen, de Omnipod doet heel goed z'n werk en ik kan snel ingrijpen wanneer dat nodig is zolang ik elke 1,5/2 uur m'n bloedwaarde blijf controleren wat ik gek genoeg makkelijk vol kan houden. Zelfs 's nachts!