Sandra's web-log 2011

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Heel veel ziekenhuis

ZwangerschapGeplaatst door sandra za, november 12, 2011 20:34:54

Vorige week stond volledig in het teken van het ziekenhuis en een 4-tal afspraken die we daar af moesten werken.

In de loop van zondag op maandagnacht voelde ik helaas weer de inmiddels beruchte bovenbuikpijn opkomen. Een paracetamol en een warme douche hielpen helaas niet waardoor ik tegen 4.00 uur met een teiltje onder m’n kin Elco op heb gebeld om naar het ziekenhuis te gaan. Met elke nieuwe opname worden we gelukkig steeds iets sneller geholpen en lag ik tegen 7.00 uur op de afdeling met een morfineprikje en een zetpil tegen de misselijkheid langzaam weg te dromen.

Dinsdagochtend mocht ik weer pijnvrij naar huis, helaas weer zonder een duidelijke reden van deze pijnaanval. M’n bloed zag er netjes uit, een nieuwe bovenbuikecho liet niets zien en ook in m’n urine konden ze niets vinden, rarara….. wat zou het toch zijn?

Donderdagochtend hadden we 3 afspraken, als eerste eentje bij m’n diëtiste wat me erg goed uitkwam omdat ik wilde weten wat ik beter niet kan eten om eventuele galsteentjes te voorkomen (mochten mijn pijnen voortkomen uit galkolieken wat ik zelf vermoed). Koffie, chocolade en eieren zijn aanstichters dus dat wil ik meteen de aankomende tijd niet meer eten en drinken. Het mag wel hoor, in beperkte mate, maar ik wil deze 3 producten bij een eventuele nieuwe aanval graag helemaal uitsluiten.

Na deze afspraak hadden we een groeiecho van ons ukkie en wat gaat het goed!! De gemiddelde meting van het hoofdje, de middel en het bot van een bovenbeentje kwam uit op zo’n 26 weken en dat is helemaal op schema, wat zijn we trots!

Hierop volgend mochten we op het combinatiespreekuur komen waar m’n bloeddruk werd opgemeten (115/75) wat supernetjes is en heb ik m’n bevallingwens(en) uitgesproken. Gelukkig werd hierop serieus en met veel begrip gereageerd en hebben wij, en vooral ik, heel wat zorgen minder. Voor de volgende afspraak moet ik nog wel het 1 en ander op papier zetten wat besproken gaat worden in een team, maar zoals het er nu uitziet kan er aan mijn wens voldaan worden, gelukkig!! M’n Hba1c was om door een ringetje te halen, met 6,3% ben ik superdik tevreden!

Vrijdagmiddag stond er tenslotte nog een afspraak gepland bij de MDL arts en ook die verliep heel erg goed. Ik moet elke dag minstens 1 zakje Movicol blijven gebruiken en de keuze om òf op korte termijn òf na m’n bevalling een MRI te laten maken van m’n boven buik was snel gemaakt. Ná m’n bevalling natuurlijk omdat we ons ukkie in de groei zo min mogelijk willen verstoren en willen blootstellen aan zaken die eigenlijk helemaal niet goed zijn. Ongeveer midden Maart zal de MRI plaatsvinden en ergens hoop ik dat er iets gevonden gaat worden wat al die pijnaanvallen zal verklaren.

Als laatste heb ik hier nog het plaatje van de groeiecho. Ons ukkie was het niet zo eens dat ik op m’n rug was gaan liggen en was tijdens de echo een nieuw lekker plekje aan het zoeken. Het hoofdje lag naar beneden met een handje onder de kin, het ruggetje tegen mijn buik aan en de beentjes gespreid. Ukkie past niet meer helemaal op de echo dus zie je op de foto maar een klein stukje baby.

Kilo's!

ZwangerschapGeplaatst door sandra wo, november 02, 2011 20:10:31

Het gaat ineens wel erg hard met mijn gewicht... kwam ik in de eerste helft van mijn zwangerschap amper aan in gewicht, de laatste paar weken geeft m'n weegschaal elke week minstens een kilo meer aan en gelukkig groeit m'n buik er ook goed bij dus ga ik ervan uit dat ons ukkie in een groeispurt zit :-D

De 4 weken die ik nu als overbrugging heb tussen 2 echo's vind ik eigenlijk toch best wel lang en ben volgende week dan ook erg benieuwd of ons ukkie nog steeds zo netjes op schema ligt met groeien. Ik kijk al uit naar het horen van de hartslag en hopelijk krijgen we een mooie echofoto mee naar huis. Ik ga er in ieder geval zeker om vragen!

De laatste weken ben ik vooral druk bezig in huis met opruimen, nieuwe meubels een plekje geven, opnieuw inrichten en zorgen dat ik strakjes alles heb wat de baby nodig heeft om goed verzorgd te kunnen worden (naast onze moeder- en vaderliefde!). Noem het inderdaad nesteldrang en het komt dus heel goed uit dat ik het merendeel van de laatste weken daar ook voldoende energie voor heb... dìe hormonen doen heel erg goed hun werk, haha...

Met mijn gezondheid is het na mijn laatste ontslag uit het ziekenhuis ook stabiel gebleven. Ik gebruik nu dagelijks een zakje Movicolon en samen met het eten van kiwi's heb ik geen buikklachten meer gehad. Volgende week heb ik wel een afspraak gepland staan bij de MDL-arts en we zijn er wel van overtuigd dat na mijn zwangerschap een darmonderzoek belangrijk is om te laten doen. In hoeverre de MDL-arts hiermee eens is weten we nog niet, maar we gaan het wel voorstellen om zo uit te kunnen sluiten dat er geen eventuele darmziekte in het spel is.

Met alle ups en downs genieten we hier ondertussen dus lekker door van ons kindje in aantocht èn ook van m'n buik die steeds groter aan het groeien is!

Van de regen in de drup

ZwangerschapGeplaatst door sandra wo, oktober 19, 2011 13:08:44

Na een lange tijd van afwezigheid kom ik er eindelijk weer even aan toe om een (korte) update op m’n weblog te plaatsen.

Vorige week heb ik 2 ziekenhuisopnames gehad, eentje van 1 nacht en eentje van 3 nachten. Na veel buik- en rugpijnen, me erg ziek voelen, bloedonderzoek, urineonderzoek, een bovenbuikecho en een maagonderzoek (gastroscopie) lijkt het nu gelukkig weer de goede kant op te gaan, al is er uit al die onderzoeken helaas geen duidelijke aanwijsbare reden gekomen waar mijn pijnklachten vandaan komen waardoor ze in het ziekenhuis op dit moment even niets voor me kunnen betekenen.

Gelukkig ben ik afgelopen donderdag wel vrij van pijn naar huis gegaan maar die avond en de gehele vrijdag heb ik toch helaas weer in bed door moeten brengen. Na nog een nachtje vreselijke rugpijn begin ik er nu in te geloven dat de pijn weg is en voorlopig ook even weg zal blijven, al ben ik ervan overtuigd dat het maagonderzoek de boosdoener is geweest van de rugpijnen die ik heb gehad.

Met de baby gaat zover ze konden zien alles hartstikke goed gelukkig, de hartslag werd elke ochtend gemeten en die bleef regelmatig ondanks de vele pijnmedicatie die ik kreeg. Er was nog steeds voldoende bewegingsruimte in m’n baarmoeder en de schopjes en duwtjes gingen ook lekker door.

Na m’n ontslag in het ziekenhuis was ik wel wat afgevallen en zelfs m’n buikomvang was geslonken waar ik nou niet bepaald blij mee was. De afgelopen dagen leken wel een inhaalslag en lijkt m’n buik in vergelijking met vorige week ineens te zijn geëxplodeerd ;-) Ik ben er erg blij mee!

20 weken echo

ZwangerschapGeplaatst door sandra do, oktober 06, 2011 09:03:20

Na een slapeloze nacht en een hoop zenuwen achter ons gelaten hebben we de 20 weken echo glansrijk doorstaan!

De echoscopiste werkte onze uk van boven naar beneden af op zoek naar eventuele afwijkingen in de groei en organen, maar er is gelukkig niets geks gevonden en alles zit erop en eraan. Ook de arts die erbij aanwezig was vond alles er keurig netjes uitzien. Bijzonder vond ik het vooral om de kleine hersentjes te kunnen zien en de bloedsomloop van het hartje, de aorta, navelstreng, m'n placenta en het bloed dat naar naar de niertjes stroomt.

De omtrek van het hoofdje, taille en de lengte van het bovenbeentje werden ook opgemeten en die kwamen gemiddeld allemaal uit op een groei van 20 weken en 6 dagen oud, terwijl ik volgens de eerste berekeningen op 20 weken en 4 dagen zou moeten zitten die dag. De totale lengte werd geschat op zo'n 22 cm dus alles bij elkaar gaat het hartstikke goed en liggen we heel erg mooi op schema!

Het geslacht hebben we nog een keer bevestigd gekregen dus we hoeven nu niet meer bang te zijn dat er iets niet, of juist wel zit na de geboorte wat er juist wel of niet hoort te zitten ;-) Het babywinterjasje dat ik een paar weken terug bij Prenatal heb zien hangen en heel graag wilde halen als de 20 weken echo helemaal goed was en het geslacht bevestigd werd hebben we meteen gekocht en ben er he-le-maal weg van.... zo lief en klein!

De 4 echofoto's die we mee hebben gekregen vond ik ditmaal niet zo heel erg geslaagd, al is het nu natuurlijk ook wel erg lastig geworden omdat de kleine niet meer in 1 beeld te vangen is. Het handje dat bij het begin van de echo nog verstopt lag onder het hoofdje werd aan het eind van de echo toch nog even geshowd. Even zwaaien dat alles echt compleet is! :-)

Eerste zichtbare schopjes

ZwangerschapGeplaatst door sandra ma, oktober 03, 2011 14:27:41

Vorige week woensdag zag ik voor het eerst m'n buik bewegen terwijl ons ukkie zich aan het bewegen was. Gisteravond heb ik even snel m'n cameraatje erbij gepakt en gelukkig..... het filmen is gelukt en nu mag iedereen met ons meegenieten!

Bijna op de helft....?

ZwangerschapGeplaatst door sandra vr, september 23, 2011 13:31:18

Morgen zijn we alweer 19 weken zwanger en wat ik er tot nu toe van weet is dat als je diabetes hebt zoals ik vaak met maximaal 38 weken al wordt ingeleid. Dit heeft te maken met een kans dat in de laatste 2 weken van de zwangerschap de placenta spontaan los kan laten en het kindje vroegtijdig komt te overlijden.

Dat zou betekenen dat we morgen al op de helft zitten!

Met ons hummeltje gaat het uitstekend, het ligt precies op schema en de schopjes en het gekontedraai voel ik al wat vaker zonder dat m'n hand op m'n buik ligt en als ik gewoon ergens mee bezig ben. Het is voor ons sinds afgelopen dinsdag extra leuk nu we onze uk bij naam kunnen noemen, maar het is natuurlijk ook wel even wennen. Met m'n diabetes is het nog steeds redelijk goed te doen, de Omnipod doet heel goed z'n werk en ik kan snel ingrijpen wanneer dat nodig is zolang ik elke 1,5/2 uur m'n bloedwaarde blijf controleren wat ik gek genoeg makkelijk vol kan houden. Zelfs 's nachts!

Kort filmpje pretecho

ZwangerschapGeplaatst door sandra do, september 22, 2011 21:27:09

Enjoy!

Pretecho

ZwangerschapGeplaatst door sandra di, september 20, 2011 22:19:53

Vanmiddag hebben we bij babyview in Haaksbergen onze allereerste Pretecho laten maken samen met m'n moeder erbij. Morgen is ze jarig en dit leek ons een mooi verjaardagskado waarbij ze samen met ons ging horen wat het geslacht van ons kindje is. Extra bijzonder omdat we het verder geheim willen houden..... tenminste, we gaan er ons best voor doen want een verspreking is natuurlijk snel gemaakt!

We hebben erg genoten van de prachtige beelden die we hebben gezien en door de 3D opnames hebben we nu al een aardig beeld gekregen hoe ons kindje eruit ziet.

Het is een knuffelkontje die het vanmiddag heerlijk vond om opgekruld tegen m'n placenta aan te liggen zoals bovenstaande foto. M'n placenta ligt helemaal bovenin m'n baarmoeder aan de achterkant wat verklaart dat ik al zo vroeg in m'n zwangerschap schopjes voelde. M'n buikwand is 2cm dik wat niet zo heel erg dik is waardoor ik ook nog eens de schopjes en andere bewegingen goed kan voelen. Het hartje klopte heel regelmatig met een gemiddelde hartslag van 145 bpm en het voetje dat is opgemeten is 2,87cm groot.

Rond m'n 29e week laten we nogmaals een pretecho maken en hopen dat we het gezichtje van ons ukkie dan heel goed kunnen zien.

« VorigeVolgende »