Sandra's web-log 2011

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

In mama's buik

ZwangerschapGeplaatst door sandra vr, december 30, 2011 08:51:46

Tijdens mijn zwangerschap heb ik na elke echo stapsgewijs een filmpje gemaakt. Dit is het resultaat geworden....

http://www.youtube.com/watch?v=sCjI8kkDThA

Zo mooi, zo mooi...

ZwangerschapGeplaatst door sandra zo, december 25, 2011 19:49:39


Jade

ZwangerschapGeplaatst door sandra ma, december 19, 2011 16:26:41

Na 30 weken en 3 dagen in mijn buik te hebben gegroeid, geschopt, gehikt en te hebben gewoeld besloot onze dochter dat het nu toch echt tijd was om geboren te worden.

Haar naam wisten we al toen we bij onze allereerste pretecho zagen dat ik zwanger was van een meisje en vanaf die dag begon mijn huis steeds meer roze te kleuren. Ik wilde alles zo snel mogelijk af hebben en heb er sinds die tijd behoorlijk was haast achter gezet met het inrichten en het kopen van alles van maar nodig is voordat ik zou gaan bevallen.

Achteraf gezien lijkt het wel alsof ik het wist dat ze zich veel eerder aan zou kondigen dan dat de bedoeling was en ben voor nu vooral erg blij dat ik daar geen aandacht meer aan hoeft te besteden maar mijn tijd en energie kan steken in de situatie waarin we zijn beland…

Van zondag 11 december op maandag 12 december kreeg ik opnieuw pijnen in m’n rechterbovenbuik en belandde ik in het VKC om behandeld te worden tegen deze pijn zodat ik weer snel naar huis kon. In deze nacht werd er voor de zekerheid een CTG gemaakt waarop te zien was dat de hartslag van ons ukkie regelmatig daalde, maar ook weer opkrabbelde gelukkig. Ik had zo nu en dan al wat last van harde buiken waarop ik een inwendig onderzoek kreeg, er was nog geen ontsluiting te voelen, maar wel een baarmoedermond die zich aan het klaarmaken was voor een naderende bevalling.

Er werd meteen een eerste injectie voor de longrijping toegediend en via een infuus kreeg ik weeënremmers. Ik kreeg volledige bedrust opgelegd en mocht alleen nog voor een toiletbezoek en een wasbeurt even m’n benen strekken. Die dag verliep goed, m’n bovenbuikpijn was over en ik had geen last meer van harde buiken. Ook de stand van m’n baarmoedermond was hetzelfde dus het leek erop dat de medicatie aan het aanslaan was.

Die nacht namen de harde buiken in snel tempo toe en op de CTG was te horen en te zien dat het hartje continu wegviel en weer opkrabbelde. Direct werd ik naar een verloskamer gebracht en had ik net tijd genoeg om Elco op te bellen dat hij met spoed naar het ziekenhuis moest komen. Na een onderzoek kreeg ik te horen dat er een klein beetje ontsluiting was en dat onze dochter meteen gehaald ging worden met een spoedsectio.

Toen ging alles heel snel…. Binnen no-time lag ik op de O.K. voor een ruggenprik en toen de chirurg z’n mes in m’n buik zette kwam Elco binnen. Nog geen 10 minuten werd ons meisje geboren met een gewicht van 1700 gram en 40cm groot.

Op de verkoeverkamer kreeg ik te horen dat haar longblaasjes niet rijp genoeg waren om zelfstandig te kunnen ademen en dat ze per ambulance over werd gebracht naar Zwolle waar ze haar verder konden helpen. Ik mocht haar even zien en aanraken op de afdeling Neonatologie en ’s middags werd ik zelf met de ambulance naar Zwolle gebracht waar ik verder bij kon komen van m’n operatie en in de buurt van Jade kon zijn.

Nog geen 2 dagen na de keizersnede mocht ik het ziekenhuis verlaten en zitten Elco en ik in het Ronald McDonald huis in Zwolle vanwaar we Jade regelmatig kunnen bezoeken op de NICU (Neonatal Intensive Care Unit).

Jade heeft de afgelopen week laten zien wat een knappe, mooie maar vooral ook sterke meid ze is. Tussen alle apparatuur, draden, lijnen en buisjes heb ik amper kunnen zien hoe ze eruit ziet, maar dat het een prachtig meisje is met alles erop en eraan is niemand ontgaan!

Vandaag werden we verrast dat Jade bijna helemaal vrij is van alle hulp. Sinds gisteren kan ze volledig zelfstandig ademen en waarschijnlijk gaat vandaag het laatste infuus dat ze heeft uit haar voetje. Alles wat overblijft is een katheter door haar neusje naar haar maagje voor haar voeding omdat ze nog niet volgroeid is en haar zuig- en slikreflex daardoor niet voldoende zijn ontwikkeld.

Ik doe vanaf dag 1 erg m’n best om m’n borstvoeding op gang te krijgen wat niet meevalt na een vroeggeboorte. Toch heb ik gisteren een volledige voeding voor haar kunnen afkolven (15ml!) en dat is door haar maagsonde aan haar gegeven.

Ons laatste bericht is dat Jade hoogstwaarschijnlijk morgen/overmorgen terug mag naar Enschede om daar verder te kunnen groeien en aan te sterken waar we heel erg blij mee zijn.

We zijn dan ook heel erg trots op haar en houden zielsveel van ‘r!!

Sinds een paar dagen mogen we met haar kangeroeën (buidelen) wat ik vandaag extra bijzonder vond omdat ik haar eigen ademhaling op mijn buik voelde in plaats van de kunstmatige / hulpademhaling.

Pretecho!

ZwangerschapGeplaatst door sandra wo, december 07, 2011 13:01:40

Elf weken geleden hadden we onze eerste pretecho en omdat we voor een combinatiepakket hadden gekozen konden we gisteren nog een keer een half uur gluren naar onze uk in 3D.

En zoals je op beide proefielfoto's kunt zien, een beetje van mama en een beetje van papa! :-)

Nachtbraker

ZwangerschapGeplaatst door sandra do, december 01, 2011 23:58:49

Hoe groter ons hummeltje groeit, hoe duidelijker de bewegingen worden. Vooral 's avonds laat en 's nachts kan het goed tekeer gaan in mijn buik...

Babywas

ZwangerschapGeplaatst door sandra vr, november 25, 2011 14:09:46

Afgelopen dinsdagavond zijn we samen naar een informatieavond geweest in het Vrouw Kind Centrum (VKC) in Enschede over bevallen in het ziekenhuis. We hebben veel informatie gekregen, een kleine rondleiding gehad en hebben aan het eind van de avond een goodybag van Zwitsal meegekregen met wat proefproducten, folders en wat spulletjes.

Wat ik niet zo leuk vond om te horen was dat er een reële kans bestaat dat ons kindje na de geboorte op de afdeling neonatologie kan komen te liggen. Omdat ik diabetes heb wordt onze kleine al eerder gehaald wat ademhalingsproblemen kan veroorzaken en mijn diabetes speelt ook een belangrijke factor omdat de bloedglucosewaarde van de kleine te hoog of te laag kan zijn. Als tip kregen we mee om een afspraak te maken op deze afdeling voor een rondleiding om zo in ieder geval een beeld te kunnen krijgen hoe het er daar uitziet.

De afspraak is gemaakt en 13 december mogen we er even komen kijken, vlak voor onze andere 2 afspraken die al gepland stonden die dag voor een groeiecho en een afspraak daarna op het combinatiespreekuur. Druk, druk, druk….

Vandaag ben ik begonnen met het wassen van de babykleertjes. Voor de zekerheid doe ik dit met Neutral want ik heb geen zin om vlak na de bevalling erachter te komen dat onze kleine een allergische reactie krijgt van gewoon wasmiddel waardoor alles opnieuw gewassen en gestreken moet worden. Het ziet er trouwens wel heel erg lief uit hoor, al dat kleine spul aan de waslijn!

Heel veel ziekenhuis

ZwangerschapGeplaatst door sandra za, november 12, 2011 20:34:54

Vorige week stond volledig in het teken van het ziekenhuis en een 4-tal afspraken die we daar af moesten werken.

In de loop van zondag op maandagnacht voelde ik helaas weer de inmiddels beruchte bovenbuikpijn opkomen. Een paracetamol en een warme douche hielpen helaas niet waardoor ik tegen 4.00 uur met een teiltje onder m’n kin Elco op heb gebeld om naar het ziekenhuis te gaan. Met elke nieuwe opname worden we gelukkig steeds iets sneller geholpen en lag ik tegen 7.00 uur op de afdeling met een morfineprikje en een zetpil tegen de misselijkheid langzaam weg te dromen.

Dinsdagochtend mocht ik weer pijnvrij naar huis, helaas weer zonder een duidelijke reden van deze pijnaanval. M’n bloed zag er netjes uit, een nieuwe bovenbuikecho liet niets zien en ook in m’n urine konden ze niets vinden, rarara….. wat zou het toch zijn?

Donderdagochtend hadden we 3 afspraken, als eerste eentje bij m’n diëtiste wat me erg goed uitkwam omdat ik wilde weten wat ik beter niet kan eten om eventuele galsteentjes te voorkomen (mochten mijn pijnen voortkomen uit galkolieken wat ik zelf vermoed). Koffie, chocolade en eieren zijn aanstichters dus dat wil ik meteen de aankomende tijd niet meer eten en drinken. Het mag wel hoor, in beperkte mate, maar ik wil deze 3 producten bij een eventuele nieuwe aanval graag helemaal uitsluiten.

Na deze afspraak hadden we een groeiecho van ons ukkie en wat gaat het goed!! De gemiddelde meting van het hoofdje, de middel en het bot van een bovenbeentje kwam uit op zo’n 26 weken en dat is helemaal op schema, wat zijn we trots!

Hierop volgend mochten we op het combinatiespreekuur komen waar m’n bloeddruk werd opgemeten (115/75) wat supernetjes is en heb ik m’n bevallingwens(en) uitgesproken. Gelukkig werd hierop serieus en met veel begrip gereageerd en hebben wij, en vooral ik, heel wat zorgen minder. Voor de volgende afspraak moet ik nog wel het 1 en ander op papier zetten wat besproken gaat worden in een team, maar zoals het er nu uitziet kan er aan mijn wens voldaan worden, gelukkig!! M’n Hba1c was om door een ringetje te halen, met 6,3% ben ik superdik tevreden!

Vrijdagmiddag stond er tenslotte nog een afspraak gepland bij de MDL arts en ook die verliep heel erg goed. Ik moet elke dag minstens 1 zakje Movicol blijven gebruiken en de keuze om òf op korte termijn òf na m’n bevalling een MRI te laten maken van m’n boven buik was snel gemaakt. Ná m’n bevalling natuurlijk omdat we ons ukkie in de groei zo min mogelijk willen verstoren en willen blootstellen aan zaken die eigenlijk helemaal niet goed zijn. Ongeveer midden Maart zal de MRI plaatsvinden en ergens hoop ik dat er iets gevonden gaat worden wat al die pijnaanvallen zal verklaren.

Als laatste heb ik hier nog het plaatje van de groeiecho. Ons ukkie was het niet zo eens dat ik op m’n rug was gaan liggen en was tijdens de echo een nieuw lekker plekje aan het zoeken. Het hoofdje lag naar beneden met een handje onder de kin, het ruggetje tegen mijn buik aan en de beentjes gespreid. Ukkie past niet meer helemaal op de echo dus zie je op de foto maar een klein stukje baby.

Kilo's!

ZwangerschapGeplaatst door sandra wo, november 02, 2011 20:10:31

Het gaat ineens wel erg hard met mijn gewicht... kwam ik in de eerste helft van mijn zwangerschap amper aan in gewicht, de laatste paar weken geeft m'n weegschaal elke week minstens een kilo meer aan en gelukkig groeit m'n buik er ook goed bij dus ga ik ervan uit dat ons ukkie in een groeispurt zit :-D

De 4 weken die ik nu als overbrugging heb tussen 2 echo's vind ik eigenlijk toch best wel lang en ben volgende week dan ook erg benieuwd of ons ukkie nog steeds zo netjes op schema ligt met groeien. Ik kijk al uit naar het horen van de hartslag en hopelijk krijgen we een mooie echofoto mee naar huis. Ik ga er in ieder geval zeker om vragen!

De laatste weken ben ik vooral druk bezig in huis met opruimen, nieuwe meubels een plekje geven, opnieuw inrichten en zorgen dat ik strakjes alles heb wat de baby nodig heeft om goed verzorgd te kunnen worden (naast onze moeder- en vaderliefde!). Noem het inderdaad nesteldrang en het komt dus heel goed uit dat ik het merendeel van de laatste weken daar ook voldoende energie voor heb... dìe hormonen doen heel erg goed hun werk, haha...

Met mijn gezondheid is het na mijn laatste ontslag uit het ziekenhuis ook stabiel gebleven. Ik gebruik nu dagelijks een zakje Movicolon en samen met het eten van kiwi's heb ik geen buikklachten meer gehad. Volgende week heb ik wel een afspraak gepland staan bij de MDL-arts en we zijn er wel van overtuigd dat na mijn zwangerschap een darmonderzoek belangrijk is om te laten doen. In hoeverre de MDL-arts hiermee eens is weten we nog niet, maar we gaan het wel voorstellen om zo uit te kunnen sluiten dat er geen eventuele darmziekte in het spel is.

Met alle ups en downs genieten we hier ondertussen dus lekker door van ons kindje in aantocht èn ook van m'n buik die steeds groter aan het groeien is!

Volgende »