Sandra's web-log 2011

Sandra's web-log 2011

Over mij:

In 2006 heb ik op mijn eigen verjaardag mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht en sindsdien is fotografie een steeds grotere rol gaan spelen in mijn leven. Mijn 2e hobby is het verzamelen van (unieke) Trollbeads en ze zijn dan ook een gewillig onderwerp die ik vanachter mijn camera het liefst in close-up fotografeer. In 1987 heb ik op mijn 10e de diagnose Diabetes type1 gekregen waarvoor ik inmiddels al 5 jaar een insulinepomp gebruik. Dit jaar mag ik een nieuwe uitzoeken en op 2 mei 2011 ben ik gestart met de Omnipod, de eerste draadloze insulinepomp. Daarnaast hou ik me dagelijks bezig met het lezen van boeken, het bewerken van foto's en zo nu en dan kan ik mezelf ook ontspannen door een schilderij te maken. Naast al deze bezigheden ben ik hard aan het werk om geestelijk in balans te komen met als gevolg dat ik lichamelijk weer gezonder kan worden. Een paar jaar geleden ben ik op de arbeidsmarkt uitgevallen met diverse gezondheidsklachten en nu kom ik er langzaam achter dat werken binnen een reguliere baan mij ziek maakt. Op 11 juli 2011 ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben van m'n eerste kindje. Met diabetes is het extra hard weken om de gezondheid van ons allebei op peil te kunnen houden maar samen met de Omnipod vorm ik een goed team en hoop ik begin 2012 een gezonde baby op de wereld te kunnen zetten. Kortom, een weblog waarin ik net als vorig jaar regelmatig m'n dagelijkse doen en laten in de vorm van berichtjes en foto's achter wil laten.

Asiel

RexGeplaatst door sandra di, juni 28, 2011 18:37:57

De afgelopen 2,5 week samen met Rex zijn voor mij erg slopend geweest. Ik ben volledig uitgeput geraakt en laadde ook niet meer op met als gevolg dat ik zelfs moeite had nog goed voor mezelf te zorgen. Eind vorige week heb ik daarom het moeilijke besluit genomen om Rex terug te brengen naar het asiel. Hij is echt hartstikke lief, maar ik heb niet de hoeveelheid energie in me die nodig is zijn gedrag en karakter in goede banen te leiden.

Vanmorgen hebben Elco en ik hem met veel pijn en verdriet in ons hart weggebracht, een duidelijke omschrijving van zijn doen en laten achtergelaten en de hoop uitgesproken dat hij bij hele lieve en energierijke mensen terecht zal komen. We missen je al de hele dag lieve schat!

Wat rustiger

RexGeplaatst door sandra wo, juni 22, 2011 14:20:34

Vorige week heb ik gelukkig een vrij rustige wandelroute gevonden voor Rex en mij langs het spoor waar niet zo heel veel verkeer langsdendert, behalve wat fietsers en brommers.

Als we niet al te gehaast lopen doen we de wandeling in ongeveer 40 minuten, maar meestal staan we na 30 minuten alweer voor de deur van het appartement waar ik woon ;-) Rex trekt minder snel aan de riem als we flink doorstappen, dus de heen- en terugreis hebben we altijd weer snel achter de rug!

3x Rex

RexGeplaatst door sandra vr, juni 17, 2011 07:56:42

Met Rex gaat het hartstikke goed, met z'n Labradorstaart die hij zeker weten van 1 van zijn ouders heeft geërft geeft ie regelmatig een drumconcert weg op het laminaat of tegen de deurposten. Of de buren daar zo blij mee zijn 's morgens vroeg weet ik niet, maar dat heb je nou eenmaal met een überblije hond :-)

Rex is buiten wel erg schrikachtig, ik woon langs 1 van de drukke singels in Enschede en daar moet ik ook een stuk met hem langslopen voordat ik een iets rustigere deel aan kan doen waar ik Rex kan laten plassen, snuffelen etc..

Zowel Rex als ik kunnen slecht tegen deze drukte en dat maakt ons buiten allebei erg onrustig. Naast dat Rex ook erg veel last heeft van zijn hormonen op dit moment trekt hij verschrikkelijk hard aan de riem en vind hij het ene spoortje na het andere. Niet iets om vrolijk van te worden.... ik ben erdoor uitgeput geraakt en Rex kost me op dit moment dan ook meer energie als dat ik heb waardoor ik niet meer aan mezelf toekom.

Ik wil hem ook niet zomaar opgeven en terugbrengen naar het asiel. Naast het uitlaten is het een hele lieve en vrolijke hond. Hij kan erg geduldig zijn, leert snel, is altijd in voor een knuffel, vind samen spelen ook heel erg leuk en af en toe kan ie erg onbenullig zijn waar ik erg om moet lachen. Rex heeft een robuust uiterlijk, maar er zit een lief klein hartje in :-)

Omdat hij ondertussen mijn schaduw is geworden zijn Elco en ik erg benieuwd hoe hij gaat reageren als we vanaf volgende week in Neede komen wonen. Daar is het een miljoen keer rustiger dan hier in de stad en dan zijn we ook samen om voor Rex te kunnen zorgen. De kans is erg groot dat ik met het asiel contact op ga nemen om 2 weken verlenging te vragen (we zitten met Rex nu in een soort proefperiode van 2 weken). Mocht Rex ons allebei uit gaan putten dan is hij misschien voor ons toch te druk, maar nogmaals.... we gaan eerst zelf naar oplossingen zoeken voordat we besluiten om 'm terug te brengen, alleen als het ècht niet anders kan!

Nieuwe looplijn en wegen

RexGeplaatst door sandra di, juni 14, 2011 22:35:55

Vanmorgen heb ik als eerste voor mijn wandelingen met Rex een andere riem gekocht. De flexlijn vertrouw ik niet 100% waardoor ik Rex niet goed kon corrigeren op straat omdat ik bang was dat de flexlijn zou knappen. Die onzekerheid zal hij de afgelopen dagen vast gevoeld hebben.

Nu heb ik een stevige nylon politielijn gekocht en kan ik Rex goed corrigeren op straat waardoor ik me veel zekerder voel en wat meteen doorwerkt naar Rex. Hij gedraagt zich de laatste 2 wandelingen veel beter en het zou echt leuk zijn als dat zo blijft en het steeds beter gaat!

Voor z'n gewicht heb ik schapenvet gekocht, dat zijn blokjes in de vorm van Belgische bonbons met wat verse pens erin. Omdat je per 20 kilogram 1 blokje moet geven moest ik wel het gewicht van Rex weten dus ben ik na onze middagwandeling met hem naar Jumpers gegaan en heb ik hem op de weegschaal gezet. Hij weegt nu 31,2 kilo en er moet ongeveer 3 à 4 kilo bij om hem op gezond gewicht te krijgen. Deze mazzelaar mag 2 bonbons per dag eten en ik hoop dat het een beetje gaat helpen. Ik vind die blokjes echt vreselijk stinken, maar hij vind het superlekker en daar gaat het om natuurlijk!

Nu dan een plaatje met z'n prachtige bruine ogen, voor de nieuwsgierigen onder ons :-)

Een koekje in ruil voor je gedachten

RexGeplaatst door sandra ma, juni 13, 2011 11:29:02

99,9 van de 100x kijkt Rex heel speels, enthousiast, nieuwsgierig en koekjesverlangend uit zijn ogen. Van een ongecastreerde 3-jarige reu kan je ook niet meer verwachten dan dat, tenminste, dat dacht ik...

Een paar dagen terug knipte ik erop los met m'n camera, maar omdat het buiten al aan het schemeren was, was Rex fotograferen ook een beetje lastig geworden. Vanmorgen zag ik er eentje tussenzitten waar ik erg om moest lachen, dit is Rex toch niet?

Ik heb een paar pogingen gedaan de foto iets duidelijker te krijgen en Rex kijkt alsof het lachen hem is vergaan, maar wàt zou hij nou toch hebben gedacht??

Op avontuur met Rex...

RexGeplaatst door sandra zo, juni 12, 2011 08:21:01

Wat moet je nooit doen als je gevoel al zegt je hond niet los te laten, maar je graag wilt weten hoe hij reageert? Heel goed.... niet loslaten!

Zo ging ik vanmorgenvroeg ineens onverwacht op avontuur. We waren vroeg uit de veren zodat het buiten nog rustig was, Rex is een boerderijhond geweest dus alle prikkels van de stad kent hij nog niet. Omdat hij binnen in de gang zonder riem om alleen maar van me weg wil lopen, wilde ik het buiten toch proberen. Zo gezegd zo gedaan.... Rex was los en binnen no-time ging hij er vandoor. Tussen een hek door en ergens tussen de struiken zat gaas met prikkeldraad wat aan de onderkant wat iets omhooggebogen was, daar floepte hij onderdoor een bedrijventerrein op. Wat doe je dan als baasje? Je doet hetzelfde natuurlijk! In de hoop je hond toch op de een of andere manier te pakken te krijgen..

Gelukkig had ik 2 blokjes kaas meegenomen en heb ik hem dat laten zien en eraan laten snuffelen voordat we naar buiten gingen. Rex riep ik een paar keer, maar geen Rex. Toen ik 'm nog een keer riep en "kijk 's!" er achteraan zei kwam hij (toevallig?)mijn kant op, ik ging door m'n knieën en hield hem het stukje kaas voor. Dat lustte hij wel en voorzichtig kwam hij kruipend mijn kant op en kon ik 'm uiteindelijk aan zijn halsband vastpakken met als beloning het stukje kaas. Pffff..... was ZO blij dat ik 'm te pakken had gekregen! We moesten natuurlijk wel weer allebei onder het prikkeldraad door, nee.... dat ging hartstikke goed en ik ben er niet achter blijven haken :-) Het waren alleen wel brandnetels dus vooral m'n rechterhand voelt nu wat branderig en is opgezwollen aan de onderkant, maar dat gaat vanzelf wel weer over als het goed is.

Omdat het nog zo rustig was op straat heb ik Rex meteen meegenomen voor een wandeling en iets waarvan ik dacht dat voorlopig onmogelijk zou zijn gebeurde... Op de helft van de wandeling kon ik z'n riem in m'n linkerhand vasthouden en bleef hij netjes naast me lopen. Zonder te trekken!

Thuis hebben we samen nog even gespeeld en was alles alweer snel vergeten... *smelt*

Blafvrij

RexGeplaatst door sandra za, juni 11, 2011 12:55:25

De eerste 24 uur met Rex zitten erop en ik vind het een hele andere hond als dat de vorige eigenaar als omschrijving achter heeft gelaten bij het asiel. In tegenstelling tot die omschrijving heeft Rex het autorijden bibbervrij doorstaan en zover ik het kon zien vond hij het helemaal niet erg. Na een nachtje slapen waarbij Rex in de woonkamer sliep (zonder kennel) en wat boodschappen buiten de deur te hebben gedaan weet ik nòg niet hoe de blaf van Rex klinkt ;-)) Ook de buren hebben niets gehoord dus alleen zijn kan hij gelukkig heel goed. Hoe lang weet ik niet, maar een half uurtje gaat in ieder geval goed. Hij is erg enthousiast als ik na afwezigheid de woonkamer inloop dus daar kan ik goed gebruik van maken door 'm te belonen dat hij zo rustig en lief is geweest. Er zijn geen plasincidenten meer geweest dus ik hou het erop dat het gisteren onwetendheid was en hij gewoon heel nodig moest...

Buiten heb ik wel een hele andere Rex dan binnen, dan is meneer ineens 'Oost-Indisch doof' geworden en achtervolgt hij z'n neus, trekt aan de riem en heeft alleen maar oog voor z'n omgeving. Zelfs lekkere koekjes zijn niet meer interessant. Na onze eerste wandeling bij het asiel wist ik meteen dat ik 'm moest laten castreren en nu heb ik toch wel een klein beetje spijt... in ieder geval dit jaar wil ik het nog laten doen want op deze manier is het voor ons allebei niet zo leuk, de hormonen van Rex hebben echt de overhand en omdat hij zo sterk is moet ik veel kracht gebruiken om mezelf overeind te houden. Daarnaast vind ik het ook niet leuk om 'm continu strak aangelijnd te hebben, 't beestje moet ook kunnen genieten van het buiten zijn natuurlijk. Hem los laten lopen doe ik daarom nog maar even niet, tenzij er ergens een stuk grond is afgebakend, maar dat is hier dicht in de buurt helaas niet aanwezig... :-(

Gisteren, vandaag en morgenochtend laat ik hem alleen hier voor het appartement op het grasveld uit, ik heb zijn gedrag een beetje kunnen observeren en nu weet ik een wat ik kan verwachten als ik met 'm op straat loop. Morgen zou het lekker weer worden dus wil ik nadat we op het grasveld zijn geweest en hij z'n behoeftes heeft gedaan nog een minuut of 20 rustig een stukje wandelen. Ben erg benieuwd hoe dat zal gaan!

Lieve lieve Rex!

RexGeplaatst door sandra vr, juni 10, 2011 21:23:09

Eindelijk! Vanmorgen hebben we Rex opgehaald en ik ben helemaal blij met dit lieve mannetje :-)

De weg naar huis in de auto ging hartstikke goed, tijdens het rijden ging Rex er lekker bij liggen en z'n koppie kwam af en toe tevoorschijn als Elco de auto weer optrok nadat we stil hadden gestaan voor bijvoorbeeld een stoplicht. De mensen die achter ons reden moeten een hoop plezier hebben gehad, want Rex keek alleen door de achterruit naar buiten. Na een korte stop bij Elco thuis om te lunchen zijn we doorgereden naar mijn huis waar Rex meteen zijn achterpoot optilde tegen 1 van de poten van mijn salontafel. Toen hij later nog een plas deed op het laminaat ben ik toch even met 'm naar buiten gegaan waar hij een héééééééle lange plas moest. Daarna heeft hij binnen niet meer geplast. De deur binnenlopen vind hij nog een beetje eng, dat durft hij niet zo goed, maar als hij z'n halsband om heeft en ik de riem vastheb gaat het hartstikke goed. Eten snapte hij ook niet zo goed, ik heb 'm 3x naar z'n etensbak begeleid maar hij kwam na 3x snuffelen heel onderdanig mijn kant op, niet zo goed wetend wat hij moest doen. Toen ik besloot hem te negeren liep hij zelf naar z'n bak en binnen no-time had ie alles op. Drinken had ie de hele dag bij mij eigenlijk nog niet gedaan wat me wel wat zorgen baarde, maar ik ging ervan uit dat dat vanzelf een keer zou gaan gebeuren.

Naar z'n speeltjes had hij de hele dag nog niet gekeken, dus besloot ik vanavond op z'n plekkie te gaan zitten en een tennisballetje te pakken en toen brak het ijs... Rex kwam helemaal happy mijn kant op, kwam op z'n plaats tegen me aanliggen en vrat het balletje bijna op, hij was helemaal in z'n element. Na een minuut of 15 samen gezellig gespeeld en gekroeld te hebben (vooral dat laatste vind ie ge-wel-dig) had Rex eindelijk een hele hoop dorst gekregen en liep hij vanzelf naar z'n waterbak om te drinken. Na het drinken was het wel 1 groot waterballet op m'n vloer, een halve emmer water leeggooien had hetzelfde effect gehad ;-)

Ik kan nog wel 101 dingen vertellen, maar het komt allemaal op 1 ding neer, Rex is gewoon hartstikke lief!

Volgende »